Nieuws

Column Erik: Broodje Zeeschildpad

29 mei 2018 | actueel

Terwijl ik naar het Tolkcontactkantoor loop vanaf het station in Bilthoven oefen ik mijn vingerspelvaardigheden. Straatnamen, nummerborden, liedjes in mijn hoofd, zinnetjes die ik maar niet kan vergeten… niets ontkomt aan mijn vingers. Hoewel ik ondertussen alweer drie maanden bij Tolkcontact werk wil het me nog altijd niet helemaal lukken om de D, de P, de T en de F goed uit elkaar te houden.

Ik weet nog hoe spannend ik het vond toen ik diezelfde weg liep op mijn eerste werkdag. Een nieuwe baan beginnen is sowieso al spannend. Nieuwe mensen, nieuwe werkzaamheden, nieuwe uitdagingen. Voor mij was het een onbekende ervaring om in een omgeving te werken waar meerdere collega’s gebarentaal gebruiken, iets waar ik eigenlijk nog maar nauwelijks mee te maken gehad heb.

Hoewel ik vol enthousiasme zat, maakte ik me ook een klein beetje druk. Wat nou als ik aan de lunchtafel, het moment waar alle collega’s elkaar zien op een dag, alleen maar droog brood zou kunnen eten omdat ik niet weet hoe ik in gebarentaal moet vragen om de kaas? Het enige gebaar wat ik kende was het gebaar voor “zeeschildpad”. Daar kom je de lunch niet mee door!

Gelukkig bleek, zoals zo vaak, dat iets wat in mijn hoofd een ontzettend probleem lijkt, in werkelijkheid reuze meevalt. Niet alleen zit je aan tafel met een aantal tolken uit het Tolkcentrum, het blijkt ook nog eens dat als je iemand aantikt, wijst en vraagt naar de kaas, de bedoeling toch wel duidelijk is. Horend of niet-horend, honger is een taal die we allemaal kennen. Gelukkig sijpelt er langzaamaan ook wel wat gebarentaal mijn brein in. Ondertussen kan ik mijn brood al met meer dan alleen kaas beleggen.

Sinds ik werk bij Tolkcontact heb ik het voorrecht om een kijkje te nemen in een voor mij nog onbekende wereld van tolken en tolkgebruikers. Dat communicatie soms niet vanzelfsprekend is, realiseer je je eigenlijk pas als je met de andere kant in aanraking komt.
Het voelt goed om een steentje te kunnen bijdragen aan een samenleving waar mensen elkaar beter kunnen begrijpen. Ik ga na een werkdag met een goed gevoel naar huis als ik weet dat iemand door de bemiddeling van Tolkcontact zorgeloos kan meegenieten van een familie-uitje of alle informatie uit een belangrijk gesprek met een arts of notaris kan meenemen.

Mijn opa, die ik door ouderdom ongeveer elke week mag vertellen dat ik nieuw werk heb, noemt het een “maatschappelijk zeer belangrijke” baan. Nou heb ik niet direct het idee dat ik de wereld aan het veranderen ben, maar dat we hier bij Tolkcontact een helpende hand kunnen bieden aan mensen die dat nodig hebben voelt zeker niet verkeerd.